CIERNIK

Budowa zewnętrzna: Ciało wyciągnięte, lecz wyraźnie wygrzbiecone (widoczna różnica w stosunku do gatunków z rodzaju Spinachia i Pungitius), ścieśnione w płaszczyznach bocznych. Pysk spiczasty, otwór gębowy mały, końcowy. Na grzbiecie wolno stojące ruchome kolce w liczbie 2-5 (zazwyczaj trzy), które dzięki specjalnym zawiasom mogą bez wysiłku ze strony ryby przez dłuższy czas być postawione. Są one skuteczną, defensywną bronią ciernika. Płetwy brzuszne występują w postaci silnych kolców, których nasady częściowo otaczają zrośnięte ze sobą kości pasa miednicy. Duże płetwy piersiowe spełniają funkcję napędzania i sterowania ruchem ryby. Masywny pas barkowy. Głowa i ciało pozbawione łusek. Jedynie wzdłuż rozwiniętej w pełni linii bocznej rząd (29-35) dachówkowato zachodzących na siebie płytek kostnych, przekształconych w tylnej części trzonu ogonowego w silnie wykształcony kil (znane są formy z płytkami wzdłuż całej linii bocznej, f. trachurus, oraz z płytkami tylko w części piersiowej - f. leiurus). Funkcje linii bocznej ograniczone są przykrywającymi ją kostnymi płytkami. Grzbiet koloru szaroniebieskiego do zielonooliwkowego. Boki mosiężne, brzuch białawy. Płetwy bezbarwne, przezroczyste. W okresie tarła samce przybierają szatę godową; grzbiet zielononiebieski, gadło i piersi czerwone, tęczówka oka lśniąca, srebrzystoszara, płetwy grzbietowa i odbytowa ciemne. Długość od 5 do 8 cm; morska, wędrowna forma maksymalnie do 11 cm. Osiąga wiek 4-5 lat.

Występowanie: Szeroko rozprzestrzeniony w słodkich i słonych (przybrzeżnych) wodach Europy, rzadszy w rzekach górskich, ponieważ silny prąd wody, wodospady oraz sztuczne przegrody są dla niego przeszkodą nie do pokonania. Tworzy morską, wędrowną formę oraz osiadłą, śródlądową. Tarło od marca do lipca. Wędrowne formy ciągną z wód słonych do słodkich. Samiec z części roślin buduje na dnie gniazdo, wykorzystując jako lepiszcze kleistą wydzielinę swych nerek. Do gniazda zapędza jedną lub kilka (jedną po drugiej) samic, które składają tam jaja (około 90^t50 sztuk na samicę). Są one w kolorze od bezbarwnego do jasnopomarańczowego. Młodsze samice składają ikrę drobniejszą, starsze większą. W dziesięć minut po złożeniu jaja pęcznieją, stają się spężyste i sklejają się ze sobą. Zapładniane są zwykle wcześniej, jednak jest to możliwe jeszcze do trzech godzin od chwili złożenia ikry. Pilnowana jest ona, podobnie jak wylęgające się po 4-10 dniach larwy, przez samca, który również opiekuje się nimi. W ciągu następnych czterech dni po wykluciu resorbowana jest zawartość woreczka żółtkowego. Szybkość wzrostu ryb zależy od temperatury wody i obfitości pokarmu.

Odżywianie:Robaki, skorupiaki, larwy owadów, ikra oraz wylęg ryb, czasami również owady wpadające do wody z powietrza.